Εσύ πόσο τον έχεις;

Εσύ πόσο τον έχεις;: 15.000 τόνοι ψαριών κάθε χρόνο πετιούνται στη θάλασσα νεκρά. Κάνε click και πάρε θέση για να τα σώσεις!

Ανακοίνωση

Αγαπητοί ποδοσφαιριστές και μέλη του Ολυμπιακού Λεωνιδίου                                            

     Με την επιστολή μου αυτή, θέλω να γνωστοποιήσω γεγονότα που αφορούν τον Αθλητικό μας σύλλογο και για να δώσω τέλος σε αναλήθειες και κακοήθειες εις βάρος μου και εις βάρος της ομάδας μας.

    Θέλω κατ’ αρχάς να τονίσω οτι ουδέποτε θα προέβαινα σε εξευτελισμό της ομάδας που με τόσο κόπο έχτισα από το μηδέν, ούτε θα επέτρεπα πότε να πουληθεί  σαν εμπόρευμα γιατί ποτέ δεν την είδα έτσι.

    Δημιουργήσαμε αυτό σωματείο με αγάπη για το άθλημα και για τα παιδιά του τόπου μας, για να έχουν μια εποικοδομητική απασχόληση, μακριά από επικύνδινους προσανατολισμούς.Με πολλές θυσίες που αφορούσαν την προσωπική και οικονομική μου ζωή, κατάφερα να διατηρήσω το σωματείο για σχεδόν 10 χρόνια.Δεν είχα ποτέ όμως σκοπό να γνωστοποιήσω λεπτομέρειες   γι’ αυτές τις θυσίες γιατί ότι έκανα το έκανα με μεράκι, με πολύ αγάπη και γιατί το ήθελα πολύ.Ουδέποτε καταδέχτηκα να ζητήσω χρήματα από κανέναν( εκτός από κάποιους φορείς που από μόνοι τους ενίσχυσαν το σωματείο οικονομικά) και οι αγώνες των ομάδων προσφέρονταν στους φίλαθλους δωρεάν. 

     Ωστόσο τον τελευταίο καιρό, άνθρωποι έξω από το σωματείο αλλά και δυστυχώς κάποια μέλη του, διαστρέβλωσαν την πραγματικότητα, θέλοντας να οικειοποιηθούν κάτι για το οποίο ασχολήθηκαν ενεργά μόνο 4 μήνες και να με παρουσιάσουν στους αθλητές μου και στους φίλαθλους, ως πρόσωπο άχρηστο και ανίκανο για την ομάδα. Την δική μου ομάδα που μέχρι πρίν μερικούς μήνες δεν ήξεραν καν πώς λειτουργεί.

     Φυσικά και δεν είχα σκοπό να κατονομάσω πρόσωπα αλλά η λάσπη που μου πετούν είναι τόση που πρέπει να μιλήσω. Όχι για να φανώ καθαρός αλλά για να καταλάβουν τα παιδιά μου ( οι αθλητές μου) και μόνο αυτοί, τί προσπάθησα να κάνω όλα αυτά τα χρόνια και πολύ περισσότερο, τί δεν έκανα τους τελευταίους μήνες.

     Δυστυχώς θα ακουστεί σαν απολογία, είναι όμως  καταγγελία γι’ αυτούς- και θα τους κατονομάσω παρακάτω- που καταπατούν τα όνειρα τόσων ανθρώπων για δικό τους όφελος.

     ‘Οταν κάποια στιγμή τον Δεκέμβριο του 2009 έμαθα δυστυχώς ότι  τρεις ποδοσφαιριστές της ομάδας μου, έστησαν τον αγώνα με το Λεωνίδιο, δεν το πίστεψα. Αποφάσισα όμως ότι δεν μπορώ να μπω στη διαδικασία της αμφιβολίας.

Δεν ανέφερα όμως ποτέ και πουθενά τα ονόματα των ποδοσφαιριστώνπου εμπλέκονταν σ΄αυτή τη φημολογία παρόλο που τα ήξερα.Ήταν η ώρα να σταματησω την προσπάθεια τόσων χρόνων. Τότε  προσφέρθηκαν να «βοηθήσουν»  κάποιοι «φίλοι» για να ολοκληρωθούν οι 4 μήνες  της περιόδου που απέμειναν, χωρίς όμως να τους το ζητήσω. Οι απαιτήσεις; Να πληρώνονταν οι διαιτητές και κάποιες βενζίνες στα εκτός έδρας παιχνιδια. Όλες οι άλλες οικονομικές υποχρεώσεις της ομάδας είχαν τακτοποιηθεί στην αρχή της σεζόν από εμένα. Οι «φίλοι»; Βασικά ο Ρεντούλης Αναστάσιος ( Δόξας)- που να σημειωθεί δεν ήταν ούτε στο προεδρίο, ούτε καν μέλος του σωματείου, απλά πρώην παίκτης- και οι αδερφοί Τρούμπα. Ο Νικόλαος ήταν πρόεδρος του σωματείου και ο Δημήτριος Γ.Γραμματέας

      Στις 29 Ιουνίου ημέρα Τρίτη έγινε συνάντηση μεταξύ του Ν. Τρούμπα, του Δ.Τρούμπα. του Λάτση Γέωργιου, του Ρεντούλη Αναστάσιου και εμού και αποφασίσαμε να παραχωρήσω για 3 χρόνια την ομάδα στον Ν.Τρούμπα γιατί αυτός μου το ζήτησε. Δέχτηκα με την εξής προϋπόθεση. Πρόεδρος θα ήταν ο Ν.Τρούμπας, Γ.Γραμματέας ο Δ.Τρούμπας και μέλος του Δ.Σ. ο Λάτσης Γεώργιος. Με ιδιωτικό συμφωνήτικο που θα ανέφερε όλα τα παραπάνω.Και φυσικά χωρίς χρηματίκο αντίτιμο. Παρόλα αυτά οι 3 «φίλοι» ( Ν.Τρούμπας, Δ.Τρούμπας και ο « κύριος Δόξας» που δεν είχε καμία αρμοδιότητα – τουλάχιστον από εμένα ), θεώρησαν ότι δεν υπήρχε λόγος να ακολουθηθεί η ευθεία οδός αλλά, άγνωστο γιατί, αποφάσισαν να φέρουν πισώπλατο χτύπημα και με τη χρήση παράνομων μέσων( πλαστά χαρτιά, υπογραφές και σφραγίδες), προχώρησαν σε αποφάσεις για την ομάδα ερήμην των μελών της και του Δ.Σ.

με σκοπό να με πετάξουν εκτός ομάδας  αφού το ιδιωτικό συμφωνητικό δεν υπογράφτηκε ποτέ, για δικούς τους λόγους βέβαια. Να σημειωθεί ότι ουδέποτε μου ζητήθηκε να δώσω τα γνήσια παραπάνω έγγραφα και σίγουρα αν ακολουθήτω η σωστή διαδικασία, ουδέποτε θα είχα πρόβλημα να τα δώσω.

      Μέσα σε όλα αυτά δέχομαι και την επίθεση μέσα από την ίδια μου την ομάδα.

      Η  ομάδα ανοίκει στους ποδοσφαιρίστες, στα μέλη που την ίδρυσαν και σ’ αυτούς που συμμετείχαν όλα αυτά τα χρόνια ενεργά, την στήριξαν αφιλοκερδώς και σε εμένα.

      Εμείς λοιπόν είμαστε αυτοί που θα πάρουμε την οριστική απόφαση για το μέλλον της.

       Κατά την άποψη μου όμως έχει έρθει το τέλος αυτής της ομάδας και αυτός που πονάει περισσότερο από όλους είμαι εγώ. Το πόσο αμφισβητίθηκα  αυτά τα δέκα χρόνια και το πόσο κυνηγηθήκαμε όλοι μαζί, το γνωρίζεται. Γήπεδα και βοηθητικά κλειστά, προπονησείς στο πάρκιγκ, αγώνες στον Τυρό.

 Ποτέ δεν χώνεψαν ότι είμαι διπλωματούχος  προπονητής όπως και όσους έφεραν κατά καιρούς. Αλλά ούτε κι εσάς  για ικανούς ποδοσφαιριστές. Ποτέ δεν είχα δικό μου γραφείο  κι εσείς δικά σας αποδυτήρια. Με ευθύνη δικιά μου κουβαλούσα ανήλικα παιδιά σε όλα τα γήπεδα της Αρκαδίας. Ακόμα και η Ε.Π.Σ. τα δύο τελευταία χρόνια μας αγνόησε και μας επιτέθηκε με τη διαιτησία. Το ποτήρι ξεχείλησε φέτος όταν η ομάδα του Λεωνιδίου έπεσε στο Τοπικό. Αν και είμασταν όλοι πρόθυμοι το περσινό καλοκαίρι να συνεργαστούμε με τον Δήμαρχο και την ομάδα του Λεωνιδίου, αυτό δεν έγινε ποτέ. Το όνειρό μου ήταν να υπάρχουν: Το Λεωνίδιο στην Δ΄Εθνική και ο Ολυμπιακός να πρωταγωνιστεί στο τοπικό με δικά μας παιδιά που θα σκίζονται για τη φανέλλα ( τους πρότεινα πλάνο γι΄αυτό και δεν απάντησαν ποτέ). Η αντιμετώπιση, μιά από τα ίδια. Το βοηθητίκο γήπεδο  βρεγμένο πριν τις δικές μας προπονήσεις, τα αποδυτήρια κλειδωμένα, το γήπεδο κλειστό πριν τον αγώνα,το καροτσάκι για τις γραμμές εξαφανισμένο,παντού λουκέτα,εμπόδια ακόμα και για τα φιλικά και για συνεργασία με τον κ. Διαμαντή ούτε κουβέντα.Και το αποκορύφωμα; Ο Α.Σ.Λεωνιδίου άρχισε τα τελευταία χρόνια να βγάζει δελτία σχεδον σε όλα τα μικρά παιδιά και αυτο είχε σαν αποτέλεσμα να μην υπάρχει έμψυχο υλικό για την παιδική ομάδα του Ολυμπιακού Λεωνιδίου και κατά συνέπεια ούτε και για την ανδρική που δεν θα μπορούσε να συμμετέχει στο πρωτάθλημα  διότι η Ε.Π.Σ.Αρκαδίας υποχρεώνει τα σωματεία να έχουν παιδική ομάδα    για να υφήστατε και ανδρική.

     Πως λοιπόν να μην νιώσω απογοήτευση όταν κρητικάρομαι από όλους; Πότε μπόρεσα να δουλέψω όπως ήθελα εγώ με τους ποδοσφαιριστές μου; Πότε ένιωσα προπονητής και πόσο νομίζετε μπορεί ένας άνθρωπος- μαζί με εμένα κι εσείς- να αντέξουν τόσες επιθέσεις και τόση αμφισβήτηση;

       Όποιος λοιπόν έχει κάποια σοβαρή πρόταση  και επιχειρήματα για να συμμετέχει η ομάδα στο πρωτάθλημα να επικοινωνήσει μόνο μαζί μου.

        Σας  ευχαριστώ όλους όσους με εμπιστευτήκατε και κρατήσατε ενέργο αυτό το σωματείο.

                                                      Βασιλειάδης  Ανέστης